Uluslararası araştırmacılar, Kenya’da yer alan belirli incir türlerinin atmosferdeki karbondioksiti çekerek toprak altında kalıcı kireç taşına çevirdiğini tespit etti. Prag’daki Goldschmidt Jeokimya Konferansı’nda sunulan bulgular, oksalat-karbonat döngüsü sayesinde karbonun yüz binlerce yıl boyunca yer altında jeolojik mineral halinde kilitli kalabileceğini gösterdi.
İsviçre, Avusturya, ABD ve Kenya’dan uzmanların yürüttüğü çalışma, bitkilerin iklim krizini önlemedeki rolüne yeni bir boyut kazandırdı. Kenya’daki incir ağaçlarının fotosentez süreciyle yakaladığı karbondioksiti toprak altında inorganik minerallere çevirdiği saptandı.
Karbon Depolama Sürecinin Aşamaları
Klasik ağaçlandırma adımlarında bitki kuruduğunda depolanan organik karbon yeniden havaya karışırken, incelenen biyolojik mekanizma bu gazı kalıcı şekilde hapsediyor:
Fotosentez yapan ağaç, emdiği gazı kalsiyum oksalat kristallerine dönüştürüyor.
Toprağa düşen dal ve yapraklar mikroorganizmalar ile mantarlarca ayrıştırılarak kalsiyum karbonat formundaki kireç taşına evriliyor.
Dönüşen madde katı jeolojik bir taşa dönüştüğü için yüz binlerce sene yer altında muhafaza ediliyor.
Zürih Üniversitesi’nden Dr. Mike Rowley, tarımsal ormancılık projelerinde bundan böyle hem organik hem de inorganik karbon depolayabilen türlerin seçilmesinin iklim mücadelesinde stratejik bir zorunluluk olduğunu vurguladı.
Afrika Meşesi ve Toprak Verimliliği
Söz konusu mineralleşme sürecini yüksek verimle işleten bir diğer tür ise Batı ve Orta Afrika ormanlarında yaşayan Iroko ağacı oldu. Afrika Meşesi adıyla da bilinen dev ağaç, kök sistemi etrafında yüksek miktarda kalsiyum karbonat biriktiriyor.
Topraktaki asit dengesini ayarlayarak arazileri tarımsal kullanıma uygun hale getiren Iroko, tonlarca karbonu katı mineral olarak bünyesine alıyor. Bilimsel veriler, kutsal metinlerdeki ağaç anlatımlarıyla da örtüşüyor.
“Yemin olsun incire ve zeytine…” (Tin Suresi, 1. Ayet)
